Synopsis
For two years, Dutch artist Renzo Martens travelled around Congo, from the capital of Kinshasa to deep into the interior. Employing a casual film style, camera in hand, he makes his way around the poverty-fighting industry in the post-civil war country and regularly appears onscreen himself. He films UN peacekeepers in their SUVs providing security for an international company so it can mine gold; corpses of gold-digging rebels surrounded by Western photographers, white relief workers happily taking pictures of the recipients of their emergency aid, with their logo on every canvas tent they hand out; a large landowner at a photo exhibition looking at pictures of his day labourers, who don't even earn enough to feed their children. It all amounts to one conclusion: poverty is there to stay, and "fighting it" is an industry from which the poor benefit very little. Martens then launches a self-styled emancipation programme: he teaches the Congolese poor that "images of poverty" are their country's most lucrative natural resource. Under Martens' guidance, local photographers start photographing malnourished children instead of wedding parties. He mounts a neon sign in the middle of the forest that reads "Enjoy Poverty," so that the poor can reap its financial fruits as well. The local population dances frenetically, but in the end, adversity won't be held at bay for long.
» show producers synopsis
» hide producers synopsis
|
Available versions:
|
color/video/
|
|
Spoken languages:
|
English, Swahili, Lingala, Dutch, French
|
|
Subtitling:
|
English
|
|
Sales remarks:
|
Not available in Netherlands, Finland, Dutch speaking part of Belgium
|
|
Festivals / Awards:
|
-
|
Reviews
| |
Daniel:
“Enjoy poverty is a undeserving piece about an uninformed artist’s view of the third world that ultimately exploits the subjects while pretending to make a point about their exploitation. But I’m not angry at Mr. Martens at mis-stepping his way through a subject and leaving a trail of confusion and controversy. I’m angry at all in the festival infrastructure and media that would elevate his misplaced creativity to a standing where it doesn’t belong, and then fan the flames of ‘controversy’, apparently to boost attendance and readership. This film is is a non-event after the IDFA.”
Mark as improper
29-11-2008
|
Joris:
“If you're not part of the solution, you are part of the problem. En ik zie even niet hoe Renzo Martens met deze documentaire bijdraagt aan een oplossing. De beelden die er het meest inhakken en pijn doen, zijn die van een stervend meisje en zwaar ondervoede kinderen. Zijn harde, cynische toon, met name over de uitzichtloosheid van bepaalde situaties stoort me. Plaatsvervangende schaamte riep het bij me op. Neemt al met al niet weg dat de docu tot denken aanzet, dat lijkt me niet niks.”
Mark as improper
25-11-2008
|
GJPrins:
“Ik beschouw mij niet als een cynisch persoon. Toch meen ik de boodschap van deze filmmaker begrepen te hebben. En hoewel ik wel met stomheid geslagen zat, en met walging, meen ik toch dat deze boodschap verteld moest worden. Ik denk niet dat we moeten vluchten in commentaren over de prententies van deze filmmaker. Ik denk dat we de boodschap moeten accepteren, ondanks dat het een klap in ons gezicht is.”
Mark as improper
25-11-2008
|
Jhein:
“Enjoy Poverty heeft mij diep geraakt. De beelden van dat kleine zieke meisje dat elke pikdonkere nacht zittend op haar matje doorbrengt omdat zij van de honger niet kan slapen. De vader die zijn kinderen nauwelijks kan voeden terwijl hij, binnen zijn mogelijkheden, hard werkt om wat geld te verdienen. De onmacht van de lokale fotografen om te voldoen aan de kwaliteitseisen die de beschaafde wereld aan hun foto's stelt. Hoe moeten deze mensen ooit op ons welvaartsniveau komen? De intentie, intimiteit en onverbloemde directheid waarmee deze beelden zijn gemaakt lijken mij van een andere orde dan de meeste, goed gemarkete beelden die onze op kijkcijfer en winst georienteerde media gewoonlijk tonen. Zij raken mij diep in mijn hart. Ze vervullen mij met schaamte over mijn welvaart. Brengen mij in verwarring over de genadeloze gespletenheid in mijn werkelijkheid, mijn wereld. Juist nu, in deze periode waarin wij het westerse financiele systeem draaiende proberen te houden door de groei van de economie met alle geweld te stutten. Ik voel mij geraakt en aangesproken. Zelden heb ik zo betrokken en onbedekt kunnen ervaren hoe ernstig armoede is. En hoe kansloos deze mensen zijn in deze wereld, zoals die door onze, hoogst ontwikkelde, opvattingen wordt geregeerd. Ik zwijg en probeer te streven naar meer eenvoud en bescheidenheid voor zover mij dat hier in onze welvaart nog mogelijk is.”
Mark as improper
23-11-2008
|