Shaping Bonds richt zich dit jaar op een reeks ‘ongewenste’ microkosmische omgevingen om ons heen, en onderzoekt wat deze ons kunnen leren over samenleven. Tijdens de openingsavond zijn twee van de deelnemende kunstenaars – Venus Jasper (NL) en Madeline Schwartzman (VS) – uitgenodigd om vanuit een nieuw perspectief te reflecteren op hoe we het leven structureren.

Venus Jasper deelt over hun meerjarige project Wetlands Worship; een artistieke exploratie van verwantschap met water- en drasland en een daarmee samenhangende heropleving van moeras-spiritualiteit. Verworven met fragmenten van hun kunst, biedt Venus neurodiverse- en queer perspectieven op hoe het moeras en ingang is naar een ecologisch verwantschap voorbijgaand aan de grenzen van seculiere moderniteit en de koloniale, kapitalistische kaders van wat de natuurlijke wereld kan zijn. Rondom het centrale idee van nervous-system co-regulation met de meer-dan-menselijke wereld, vraagt de kunstenaar: hoe kan het moeras ons helpen om onszelf te herdefiniëren in tijden van cultureel en klimatologisch verval? Hoe kunnen we de meer-dan-menselijke wereld opnieuw als medestander ervaren, terwijl we leren omgaan met emotionele, ecologische en culturele ontwrichting?

Madeline Schwartzman duikt in haar recent verschenen boek Alive, waarin zij gevestigde ideeën over wat het betekent om levend te zijn ter discussie stelt. Het boek beschrijft entiteiten op de grens van het levende, waaronder synthetisch voortgebrachte biologische wezens zoals een siliconen kwal die wordt aangedreven door cellen uit het hart van een rat; een drone die navigeert op geur met behulp van een motten-antenne; roofzuchtige robots die door de klimaatcrisis verdreven levensvormen vervangen; memoire-schrijvende chatbots die na een kort en explosief bestaan op sociale media terugkeren om hun verhaal te vertellen; en andere unheimische creaties voortkomend uit kunst en wetenschap.