De Programmer Pick van María Campaña Ramia: Le temps perdu

    • Festival
    • 20 november 2020
    • Door Maricke Nieuwdorp & María Campaña Ramia

    Tijdens het festival presenteren de IDFA-programmeurs hun favoriete verborgen schatten uit het IDFA-programma. Vandaag: María Campaña Ramia, associate programmeur van de Competition for Feature-Length Documentary. Zij tipt Le temps perdu van María Álvarez.

    Wat mij betreft zijn er twee belangrijke kwaliteiten die een documentairefilm kenmerken: geduld en volharding. Dit verhaal uit Argentinië eert beiden op prachtige, nieuwsgierige en warme wijze. Le temps perdu benadert zowel de protagonisten als de kijkers met zorg en gaat over een van de meest vervullende, menselijke bezigheden: lezen. Álvarez richt zich op een groep oude inwoners van Buenos Aires die al zeventien jaar samenkomen om de zeven delen van Marcel Prousts In Search of Lost Time te lezen en te bespreken.

    Maar lezen is een introspectieve handeling. Hoe vang je de verbeelding en mentale staat van iemand die aan het lezen is? Men voelt de tastbare dimensie van de tekst en de chronologie in Álvarez’ werk. Het moet een enorme montage-uitdaging geweest zijn om de geest van Prousts zeven delen in 102 minuten te vangen én de verstrijkende tijd in Café Tribunales, waar de groep regelmatig afspreekt. De film toont de samengebalde levenskracht van deze oudjes, die hun toevlucht vinden in de woorden van Proust. Ze mixen daarbij hun eigen herinneringen en levenservaring met de gebeurtenissen uit de roman.

    Álvarez filmde hen vier jaar lang, met een scherp oog voor details, gezichten en gebaren. Ze kwam meestal alleen ad en toe geassisteerd door haar partner of een vriend. Nimmer kwam ze aanzetten met een grote crew. Haar manier van werken voelt bijna radicaal in de zin dat ze een groot budget noch een duidelijke verhaallijn had op voorhand. Ze stapte gewoon binnen met een intrinsieke nieuwsgierigheid als interne, niet te stoppen drijfveer. Het resulteert in een overtuigende, complexe vertelling met een unieke stijl. Ik zou het handgemaakt willen noemen: er is geen enkel patroon waarmee we de film kunnen vergelijken. Le temps perdu is cinema in zijn puurste vorm.

    De film is vooral aangrijpend in het licht van de huidige pandemie. Hoe lang is het niet geleden dat we buitenshuis samen konden komen, dicht bij elkaar zittend en genietend van een kop koffie? Het toont nog eens extra de kracht aan van kunst en openbare ruimtes – twee zaken die we niet kunnen missen in moeilijke tijden. Als Latijns-Amerikaanse kan ik bovendien genieten van de passie, het intellect en de humor van deze oude lezers. In zekere zin had de film niet op een andere plek gemaakt kunnen worden dan in Buenos Aires.

    Nieuwsgierig geworden naar Le Temps Perdu? Check dan deze pagina voor meer informatie en tickets.

    Le temps perdu

    • Maria Alvarez
    • 2020
    • 102 min

      In een café in Buenos Aires komt een groepje oudere Marcel Proust-fans al jarenlang bijeen om samen de zevendelige klassieker Op zoek naar de verloren tijd te lezen. Een zwart-wit gefilmde ode aan schrijven, lezen en verloren tijden.

      Meer info

      Deze website maakt gebruik van cookies.

      Door het gebruik van cookies kunnen wij meten hoe onze site wordt gebruikt, hoe deze nog verder kan worden verbeterd en om de inhoud van online advertentie uitingen te personaliseren.

      Lees
       hier alles over ons cookiebeleid. Indien je kiest voor weigeren, plaatsen we alleen functionele en analytische cookies