De Programmer Pick van Raul Niño Zambrano: The First Woman

    • Festival
    • 1 december 2020
    • Door Maricke Nieuwdorp & Raul Niño Zambrano

    Tijdens het festival presenteren de IDFA-programmeurs hun favoriete verborgen schatten binnen het programma. Vandaag: Raul Niño Zambrano, senior programmeur en dit jaar verantwoordelijk voor de Competition for First Appearance, de Competition for Student Documentary en de selectie van IDFA’s Queer Day. Hij kiest The First Woman van Miguel Eek.

    In dit feature debuut uit Spanje wordt Eva gevolgd, een vrouw die jarenlang vanwege verslavingsproblematiek en mentale problemen in psychiatrische klinieken verbleef. Nu is de tijd gekomen dat ze weer ‘normaal’ de maatschappij mag betreden. Ze verhuist naar een begeleid wonen-project en probeert de brokstukken uit haar verleden bijeen te rapen. Miguel Eek volgt haar, zo is mijn indruk, enkele jaren. In het begin woont ze nog intern en registreert hij haar proces naar zelfstandigheid; haar ‘nieuwe normaal’. Wat me het meeste trof in dit portret is de empathie, de oprechte warmte die de filmmaker voor zijn protagonist heeft. Juist in tijden van corona is zo’n empathische film ontzettend fijn om te zien. ‘Het nieuwe normaal’ is sowieso een thema van nu. Het is daarnaast ook een film over tweede kansen. Zo probeert Eva weer contact te maken met de zoon die ze jarenlang niet zag.

    Ik moest steeds denken aan het werk van Pedro Almodóvar, alleen dan in de vorm van een documentaire. Eek kiest net als Almodóvar voor veel close-ups en een zeer consequente kadrering. De emoties gaan alle kanten op, van doodsangst tot hysterisch geluk; ook al zo’n ‘Almodóvar’–thema. En tot slot heeft protagoniste Eva -en daarmee de film zelf- enorm veel humor. Haar persoonlijkheid is erg aanstekelijk. De maker interviewde haar niet, maar is ook geen typische fly on the wall. Eva speelt namelijk duidelijk met het feit dat er een camera op haar gericht staat.

    Soms is Eva’s leven groots en meeslepend, zoals bij het afscheid van de kliniek, maar het is Eek ook gelukt juist de alledaagse scènes uit een mensenleven te vangen. Het perspectief ligt vooral bij Eva, soms verschuift het even naar anderen; een behandelaar bijvoorbeeld, of haar moeder. Opmerkelijk genoeg doen zich ook situaties voor die bijna te mooi lijken om waar te zijn. Zozeer dat je het gevoel krijgt dat het in scène gezet is. Dat het gevoelsmatig bijna een hybride film is, maakt eigenlijk helemaal niet uit. We denken toch steeds minder in strakke genregrenzen. Het gaat er in de eerste plaats om dat het cinema is.

    Wil je The First Woman niet missen? Check dan deze pagina voor meer informatie en tickets.

    The First Woman

    • Miguel Eek
    • 2020
    • 77 min

      Eva wacht op een plek in een huis voor begeleid wonen. Na zes jaar in een psychiatrische instelling is ze klaar voor een “normaal” leven. Haar andere droom: een hereniging met haar zoon, met wie ze al tien jaar geen contact heeft gehad.

      Meer info

      Deze website maakt gebruik van cookies.

      Door het gebruik van cookies kunnen wij meten hoe onze site wordt gebruikt, hoe deze nog verder kan worden verbeterd en om de inhoud van online advertentie uitingen te personaliseren.

      Lees
       hier alles over ons cookiebeleid. Indien je kiest voor weigeren, plaatsen we alleen functionele en analytische cookies