Interview met Hassen Ferhani: ‘Ik zocht de poëzie in het abattoir’

    • Festival
    • 26 november 2015
    • Door Omar Larabi

    Een Algerijns abattoir. Een stationaire camera vat de bedrijvigheid, gesprekken en serene stilte in schilderachtige tableaus.

    Regisseur Hassen Ferhani: ‘Ik zocht de poëzie van het leven in een slachthuis.’ A Roundabout in My Head laat mensen aan het woord met uiteenlopende leeftijden maar vergelijkbare geschiedenissen: ‘Er is een jongeman die Algerije wil verlaten en daarmee symbool staat voor vele generatiegenoten. Een oudere man heeft echter een ander perspectief: hij is gewend geraakt aan hard werken voor weinig loon. Door hen te filmen terwijl ze muziek luisteren en praten over verliefdheid, ontdekken we wat voor hen de belangrijke zaken in het leven zijn.’

    Tussen de gesprekken door filmt Ferhani karkassen, die symmetrisch zijn opgehangen. Zijn composities doen denken aan vanitasschilderijen, die het groteske van bloed, beenderen en verval benaderen als bron van schoonheid. Ligt daar zijn inspiratie? ‘Filmen is een fysieke bezigheid, dus zodra ik mijn camera neerzet laat ik gevoel en intellect achterwege. Maar ik kan natuurlijk niet ontkennen dat ik onderbewust refereer aan het werk van Robert Frank en Rembrandt of aan de vele foto-exposities die ik heb bezocht. Als filmmaker raak ik zowel geïnspireerd door fotografen en cineasten als door wat er ter plekke gebeurt.’

    Hoe gaat hij te werk? ‘Ik bepaal net als een fotograaf mijn kader en wacht vervolgens wat er voorbijkomt. Mijn werk is een combinatie, een samenkomst van filmmaker en onderwerp, waarin het belangrijk is de goede afstand te bewaren. Doordat ik lang op de locatie aanwezig was, op meerdere tijdstippen, kon ik de verschillende taferelen, unieke belichting en bijzondere sfeer vastleggen.’ En dat leidt volgens Ferhani tot zijn uiteindelijke doel: ‘Poëzie, c’est la vie.

     Foto Hassen Ferhani: Bram Belloni

    Roundabout in My Head

    • Hassen Ferhani
    • 2015
    • 100 min

      De wonderschone krochten van een slachthuis in Algiers vormen een microkosmos waarin de Algerijnse samenleving zich weerspiegelt.

      Meer info

      Deze website maakt gebruik van cookies.

      Door het gebruik van cookies kunnen wij meten hoe onze site wordt gebruikt, hoe deze nog verder kan worden verbeterd en om de inhoud van online advertentie uitingen te personaliseren.

      Lees
       hier alles over ons cookiebeleid. Indien je kiest voor weigeren, plaatsen we alleen functionele en analytische cookies