Victor Kossakovsky: 'Elk shot in Untitled is pure kunst'

    • Festival
    • 16 november 2017
    • Door Veerle Corstens

    Victor Kossakovsky is voor de twintigste keer te gast op IDFA, maar dit jaar niet met een eigen film. Voor het jubileumprogramma The Visual Voice koos een film van een door hem bewonderde collega uit: Untitled van de inmiddels overleden Michael Glawogger.

    "Waarom geeft de filmindustrie niet jaarlijks blind een budget aan drie goede filmmakers? Die gaan heus niet een jaar lang champagne drinken - ze komen sowieso terug met een goede film." Kossakovsky is niet blij met hoe de filmwereld nu werkt: filmmakers moeten scripts inleveren om in aanmerking te komen voor financiering. Terwijl documentaires bij uitstek niet te scripten zijn. “Je maakt dus fake scripts waarvoor je een fake budget krijgt. Iedereen weet dit en gaat ermee akkoord.”

    Vechter

    Juist daarom is hij zo blij met de film van zijn vakbroeder Michael Glawogger, die zich van al deze regels niks aantrok. De Oostenrijkse filmmaker wilde een jaar lang over de wereld reizen en simpelweg alles filmen wat op zijn pad kwam. Na drie maanden overleed hij in Liberia aan malaria; zijn vaste editor Monika Willi voltooide de film op basis van de beelden en teksten die hij tijdens de reis aan zijn vrouw verstuurde.

    Het is Glawogger gelukt een film te maken zonder vooropgezet plan en budget omdat hij een volhouder en een vechter was, zegt Kossakovsky. “Daarvoor moeten we hem allemaal bedanken en bewieroken. Hij kwam helaas niet terug maar liet wel onwaarschijnlijk mooie beelden achter vol dynamiek, beweging en echt leven.” 

    Untitled wordt door Kossakovsky geprezen om de filmtaal die wordt gebruikt. Er is geen verhaal of narratief - de beelden zijn als een goede schilderijententoonstelling. Zo ziet Kossakovsky film: als het vervolg op eeuwen van schilderkunst en fotografie. “In deze film is elk shot pure kunst. Je ziet leven, je ziet mensen, je ziet struggle, je ziet hoop.” Dat kon Glawogger volgens Kossakovsky omdat hij talent had, een goed oog en een verbinding tussen ogen en hart om wat hij zag op film te krijgen.

    Kossakovsky tijdens IDFA in 2012. (31pictures.nl)

    Filmmakers verdienen het niet te moeten liegen over een script en geld, aldus Kossakovsky. “Ik kan films maken zodra ik roep dat het over Russische terroristen of imperialisten gaat. Maar Russen zijn meer dan dat. Ik wil mijn schaamte, mijn schuldgevoel en trots over Rusland laten zien, maar dat kan niet want niemand geeft me een cent om dat te maken. Daarom worden er minder diepgaande films gemaakt; je moet je verhaal aanpassen aan de industrie.”

    “Ik heb zelf iets anders geprobeerd met mijn film Tishe! waarin ik een jaar lang vanuit mijn raam de verwikkelingen rond een opgebroken weg filmde. Financiers wilden me geen geld geven omdat ze niet wisten wat er zou gebeuren. Als je mij al niet vertrouwt, terwijl ik eerder goede films heb gemaakt en prijzen heb gewonnen, hoe moet het dan zijn voor jonge filmmakers?”

    Untitled

    • Michael Glawogger, Monika Willi
    • 2017
    • 108 min

      Bekijk voor een klein bedrag (niet in alle regio's beschikbaar): Michael Glawoggers sublieme zwanenzang is een reis naar een onbekende bestemming. De locaties en indrukken creëren betrokkenheid, maar ook onthechting.

      Meer info

      Gerelateerd

      'Film is een vorm van hekserij'

      • Festival
      • 20 november 2017
      • De redactie

      IDFA 2017 in woord

      • Overig
      • 30 november 2017
      • De redactie

      Deze website maakt gebruik van cookies.

      Door het gebruik van cookies kunnen wij meten hoe onze site wordt gebruikt, hoe deze nog verder kan worden verbeterd en om de inhoud van online advertentie uitingen te personaliseren.

      Lees
       hier alles over ons cookiebeleid. Indien je kiest voor weigeren, plaatsen we alleen functionele en analytische cookies