Bernadett Tuza-Ritter over A Woman Captured: ‘Ik begon de angst zelf ook te voelen’

    Bernadett Tuza-Ritter filmde anderhalf jaar lang het leven van Marish, die als moderne slaaf al tien jaar wordt afgebeuld door een Hongaars gezin. 

    “Marish, waar ben je? Marish, hoe vaak moet ik het nog zeggen? Marish, waar blijft mijn eten?” Doodmoe hijst de 52-jarige Marish zich weer overeind. Bleef het maar bij vragen: in A Woman Captured wordt de huishoudster door haar bazin Eta stelselmatig uitgescholden, geslagen en mishandeld. Daarnaast werkt Marish in de fabriek; haar loon moet ze afstaan. Als tegenprestatie heeft ze een slaapplek – op de bank. “Zo legitimeert Eta deze slavernij voor zichzelf”, verklaart Tuza-Ritter de krankzinnige wreedheid. “In een gewoon huishouden deel je óók je salaris. Eta vindt dat ze haar nog helpt ook.”

    Aanvankelijk wilde Tuza-Ritter alleen een korte film maken. Maar toen ze de ernst van de situatie besefte, besloot ze Marish niet in de steek te laten. “De familie is heel agressief; de helft zit in de gevangenis. Marish is doodsbang.” De regisseur mocht blijven filmen, zolang de familie anoniem bleef en een financiële vergoeding kreeg. “Het was een nachtmerrie, omdat Eta elk moment kon besluiten te stoppen. Ze is een meester-manipulator; die angst begon ik ook te voelen.”

    Tuza-Ritter wachtte totdat Marish uit zichzelf begon te vertellen. “Dat kwam niet door de camera, maar doordat ik haar aandacht gaf. Doordat ik uit de ‘buitenwereld’ kwam en haar als mens behandelde, keerde haar zelfvertrouwen terug. De camera was alleen het excuus.”

    De regisseur greep actief in, bijvoorbeeld door Marish telefoonnummers van crisisdiensten te geven – zonder resultaat, want de meldlijn voor ‘huiselijk geweld’ stelt droogjes dat ze uitsluitend gevallen met familieleden behandelen. “Er is geen wetsartikel voor Marish’ situatie”, zegt Tuza-Ritter. “Ze is niet letterlijk opgesloten, dus de politie kan niets doen.”

    Deze vorm van slavernij is verre van een exotische misstand: alleen al in Hongarije worden naar schatting 35 duizend mensen als huisslaaf gehouden, zegt Tuza. “Mensen doen elkaar de vreselijkste dingen aan.” Ze wijst op het bekende psychologische experiment van Stanford University, waarin een groep studenten werd onderverdeeld in gevangenen en bewakers – het experiment moest na zes dagen gestaakt worden, omdat de bewakers steeds sadistischer werden. “Zo kun je ook Eta’s wreedheid verklaren: ze kan macht uitoefenen en heeft die kans gegrepen.”

    IDFA 2017 in woord

    • Overig
    • 30 november 2017
    • De redactie