Talal Khoury over Taste of Cement: 'Ik wilde het heel visueel aanpakken'

    • Festival
    • 22 november 2017
    • Door Sasja Koetsier

    Cameraman Talal Khoury haalde soms halsbrekende toeren uit om zijn oogverblindende shots te maken van de bouw van een torenflat in Beiroet, in Taste of Cement. De samenwerking met regisseur Ziad Khaltoum klinkt als de droom van elke DoP: “Ik kreeg van hem carte blanche.”

    Tegen het einde van de film kun je het zelf haast proeven: het cementstof dat de Syrische bouwvakkers in Beiroet dag en nacht omringt. In waanzinnig esthetische beelden legde cameraman Talal Khoury de constructies van beton en staal vast die ze optrekken en hun binnenwereld, waarin de herinnering aan hun tot puin geschoten vaderland nog naklinkt. 

    “Ik wist dat we over zo’n verschrikkelijk onderwerp iets konden maken dat visueel krachtig is”, vertelt Khoury tijdens het nagesprek aan filmjournalist Eric Hynes. “Ziad gaf me de gouden kans om met de camera een verhaal te vertellen. Ik kreeg carte blanche.” 

    Khoury ging los: hij filmde hoog boven de stad en op de bodem van de zee. Hij monteerde de camera op de ronddraaiende molen van een betonwagen die Beiroet doorkruist, of duwde hem zo dicht op de gezichten van de bouwvakkers dat in hun oogbollen de weerspiegeling van de stad te zien is. “Ik wilde het heel visueel aanpakken.” Dat moest ook wel, want op een andere manier viel dit verhaal over het lot van honderdduizenden Syrische bouwvakkers in Beiroet niet te vertellen. “Ze mogen van hun bazen helemaal niet met de buitenwereld praten. En ze worden voortdurend in de gaten gehouden.”

    Bouwputten

    Aan de finesse van zijn shots is niet te merken dat de crew maar twintig draaidagen had, maar de Libanees Khoury vertelt hoe hij al pakweg een kwart eeuw voorstudie achter de rug had: “Heel Libanon is vergeven van de bouwputten; sinds het einde van de burgeroorlog wordt er non-stop gebouwd. Als dat recht voor je neus gebeurt krijg je genoeg kans om je ogen de kost te geven. Voor mij was het allemaal zeer bekend.”

    Zijn hele gezicht licht op als hij vertelt over de acrobatische toeren die je onder water kunt uithalen en het beklimmen van een tientallen meters hoge kraan. Ongezekerd. “Was dat niet gevaarlijk?” vraagt Hynes. “Jawel, maar je krijgt anders nooit de kans om dit soort shots te maken. Mijn enige zorg was dat Ziad niet aan mijn vrouw zou vertellen wat ik op de set uitspookte.”

    Foto: Grasshopperstudios

    Gerelateerd

    IDFA 2017 in woord

    • Overig
    • 30 november 2017
    • De redactie

    Deze website maakt gebruik van cookies.

    Door het gebruik van cookies kunnen wij meten hoe onze site wordt gebruikt, hoe deze nog verder kan worden verbeterd en om de inhoud van online advertentie uitingen te personaliseren.

    Lees
     hier alles over ons cookiebeleid. Indien je kiest voor weigeren, plaatsen we alleen functionele en analytische cookies