‘Zijn behoefte te filmen komt uit het diepst van zijn ziel’

    • Festival
    • 23 november 2017
    • Door Veerle Corstens

    Haar film The Creator of Universes is volgens regisseur Mercedes Dominioni een anderhalve maand lang durende foto van haar broer en oma. Hij is 16 en zij 96; samen maken en spelen ze hun eigen, gewelddadige soapserie.

    De films van haar jongere broer Juan, die lijdt aan het syndroom van Asperger, gaan over kidnapping, moord en slavernij en in allemaal – het zijn er nu drie - gaat oma (bijna) dood. Toen Dominioni aan de filmacademie van Barcelona studeerde, kreeg ze zijn eerste film Forced to Death opgestuurd. Ze was erg onder de indruk en zo ontstond het idee om een film over haar broer te maken. “Ik had al plannen mijn broer te  filmen, maar niet alleen over zijn ziekte. Ik realiseerde me dat hij door te filmen zijn moeilijkheden weet te kanaliseren. Daar moest het over gaan.”

    Dominioni wilde zo snel mogelijk naar Uruguay om het tweetal te filmen. “Onze oma was toen 96, ik was bang dat hun laatste gezamenlijke lm nabij was.” Maar oma Rosa is inmiddels 98 en heeft nog steeds energie genoeg; zij is het die improviseert, verhaaltjes verzint en ook Juan als regisseur bijzonder serieus neemt.

    Handycam

    Voor Juan zijn de films een manier om zijn leven te controleren, maar het gezamenlijke proces houdt ook oma in leven: ze vindt het fijn haar kleinzoon te helpen en ze voelt zich nuttig. Ze zijn allebei alleen – hij vanwege zijn ziekte en zij omdat ze weduwe is. Van de diepe behoefte met iemand samen te zijn, maken ze iets heel moois.

    Dominioni wil ook nog een keer iets maken met alleen maar de beelden die haar broer heeft gefilmd, maar dit keer keek haar camera toe hoe hij met zijn handycam aan het filmen was. “Ik wilde de relatie en samenwerking van hem en mijn oma laten zien. Zonder voice-over, want ik wil niets interpreteren.”

    Juan heeft zijn oudere zus filmmaker zien worden maar nooit met haar gepraat over zijn eigen ambities. “Ik wilde mijn camera aan hem uitlenen maar hij wil het liefst zijn eigen gang gaan. Ik vind het mooi hoe de behoefte om te filmen bij hem uit het diepste van zijn ziel komt. Hij heeft het echt nodig zichzelf te uiten. Dat maakt hem een ontzettend goede filmmaker.” In de films die Juan met zijn oma maakt, speelt de dood een grote rol. “Natuurlijk is dat zijn manier om om te gaan met het onvermijdelijke einde van hun bijzondere relatie. Mijn film geeft de angst van de hele familie weer; wat gebeurt er met Juan als onze oma overlijdt?” 

    Gerelateerd

    IDFA 2017 in woord

    • Overig
    • 30 november 2017
    • De redactie

    Deze website maakt gebruik van cookies.

    Door het gebruik van cookies kunnen wij meten hoe onze site wordt gebruikt, hoe deze nog verder kan worden verbeterd en om de inhoud van online advertentie uitingen te personaliseren.

    Lees
     hier alles over ons cookiebeleid. Indien je kiest voor weigeren, plaatsen we alleen functionele en analytische cookies