San Vittore

  • Yuri Ancarani
  • Italië, Zwitserland
  • 2018
  • 12 min
  • Ned. Première
  • Paradocs

Keer op keer moeten kinderen van gedetineerden een ingrijpende controle ondergaan om op bezoek te kunnen bij hun ouders in de Italiaanse gevangenis San Vittore in Milaan. Ze moeten hun tas inleveren, hun schoenen en barbies worden gecontroleerd, de metaaldetector inspecteert hun lichaam. Daarna worden ze aan de hand van een bewaker door de kale, lange gangen naar de bezoekersruimte gebracht.

Tijdens een workshop van de non-profitorganisatie Associazione Bambinisenzasbarre Onlus maken ze tekeningen, met tralies of een bebloede pop erop, en aangrijpende teksten als “ik heb te veel verantwoordelijkheid” en “ik voel me alleen, weerloos.” Bij de jongste kinderen verandert de sierlijke geometrie van de gevangenis in een kasteel.

De kracht van deze visueel opvallende korte film ligt in de eenvoud, met veel close-ups en een bijzondere kadrering en sound design. Het geluid van een dichtslaande deur spreekt boekdelen, woorden zijn niet nodig. Beeldend kunstenaar Yuri Ancarani maakt zo een reis door de hoofden van deze kinderen, terwijl ze zich een weg banen door het gevangenisregime en het subtiele geweld van de veiligheidscontroles.

Credits

  • 12 min
  • kleur
  • DCP
  • Ondertiteling in: Niet van toepassing
Regisseur
Yuri Ancarani
Production
Yuri Ancarani namens Studio Ancarani
Executive producer
Marco Alessi
Co-production
Kunsthalle Basel, Castello di Rivoli
Cinematography
Yuri Ancarani

IDFA historie

2019
Ned. Première
Paradocs

Deel deze film

Print deze pagina

IDFA historie

Deze website maakt gebruik van cookies.

Door het gebruik van cookies kunnen wij meten hoe onze site wordt gebruikt, hoe deze nog verder kan worden verbeterd en om de inhoud van online advertentie uitingen te personaliseren.

Lees
 hier alles over ons cookiebeleid. Indien je kiest voor weigeren, plaatsen we alleen functionele en analytische cookies