Industry and Photography

Fotografie en industrie gaan allebei over reproductie, begint deze film. Om dat statement vervolgens te deconstrueren. Dat gebeurt aan de hand van een reeks foto’s van koolmijnen, veelal gemaakt in de eerste helft van de twintigste eeuw. Beelden die niet een perfecte symbiose zijn tussen industrie en fotografie, maar juist chaotisch, rommelig. Slechter, aldus de voice-over, en dus veelzeggender. Zo laten de foto’s zien hoe de opkomst van machines de mens steeds meer in een bijrol drukt. En hoe juist dat weer leidt tot foto’s waarin die mensen op een romantische, nostalgische manier worden gefotografeerd.

Nog meer dan over reproductie gaat de film over representatie. Over de bovengrondse schachtbok als representatie van de ‘onzichtbare’ mijntunnels, het gezicht als representatie van de hele mens. Hoe bedrieglijk die relatie is tussen het deel en het geheel. Tussen foto en realiteit. Kun je via deze foto’s het arbeidsproces in de mijn reconstrueren? Of is wat je dan reconstrueert de constructie van het beeld daarvan?