I Thought I Was Seeing Convicts

De luchtplaats van de Cocoran-gevangenis in Californië heeft de vorm van een taartpunt. Aan het smalle eind zitten de bewakers in een uitkijktoren: zij kunnen iedere centimeter overzien en hebben – indien nodig – een vrij schootsveld. Daarnaast zijn er ook nog camera’s gericht op de kale binnenplaats. Nergens kunnen de gevangenen zich onttrekken aan de controlerende blikken. Gekleed in enkel sokken, schoenen en shorts zijn ze niet meer dan lichamen die zich aan de norm van passiviteit en voorspelbaar gedrag hebben te houden. Vechtpartijen worden direct beantwoord met vuurwapens of waterkanonnen.

Harun Farocki is gedurende zijn gehele carrière geïntrigeerd geweest door de controlemechanismen van het gevangeniswezen. Hij maakte meerdere films en installaties over de inzet van camera’s, enkelbanden en surveillancetechnologie. In I Thought I Was Seeing Convicts laat hij zien hoe geweld onpersoonlijk en afstandelijk is geworden, bijna als in een game. Het penitentiaire systeem is verworden tot strafindustrie waarin veroordeelden zijn gereduceerd tot ‘units’.