The Taste of Life

Gedurende tweeënhalve week in de zomer van 1979 doorkruist Harun Farocki West-Berlijn, gedreven door het verlangen om het leven op straat te documenteren zoals het zich aan de voorbijganger voordoet. In The Taste of Life verzamelt hij alledaagse scènes die samen een mozaïek vormen van het leven in de grote stad.

De camera observeert de nasleep van een parkeerbotsing, parkgangers in de middagzon en de dagelijkse routine van een vrouw die een krantenzaak runt. Terwijl de zomerhitte boven de stad hangt, wisselen uiteenlopende scenario’s elkaar af: een bruiloft bij een kerk, drukte bij de uitgang van een warenhuis, wachtende sekswerkers bij de ingang van een hotel. Begeleid door een opgewekte soundtrack en het geruis van het stadsverkeer vangen de beelden zowel de geordende maatschappij als de rafelranden.

“Het leven etaleert zich niet meer”, stelt Farocki bij beelden van naturisten in een park. “Op straat kun je nog slechts een glimp opvangen van de betekenis en de geheimen van het leven.” Zijn met lange lens gefilmde beelden geven vorm aan zijn streven in de publieke ruimte de smaak van het leven op te pikken.