Workers Leaving the Factory

De poorten gaan open, mannen en vrouwen drommen naar buiten. Deze exodus duurt 45 seconden en geldt als de eerste filmopname die publiekelijk werd vertoond. Hij werd in 1895 gemaakt door de gebroeders Lumière en de fabriek waar arbeiders naar buitenstromen is de hunne. Sindsdien is de scène keer op keer herhaald, op verschillende manieren. In Metropolis (1927) voert Fritz Lang fabriekswerkers op als zombies in een dodenmars. En in Modern Times (1936) krijgt Charlie Chaplin bij het verlaten van zijn werk een knuppel in zijn nek als hij wordt aangezien voor een stenen gooiende demonstrant.

In zijn filmessay Workers Leaving the Factory betoogt Harun Farocki dat fabrieksarbeid sinds die allereerste filmopname behoorlijk is veranderd. En de filmindustrie heeft zich parallel aan het kapitalistische productiesysteem ontwikkeld tot verteller van verhalen die meer te maken hebben met de controle van arbeid dan de viering ervan. In ruim honderd jaar filmgeschiedenis komen gevangenishekken vaker voor dan fabriekspoorten. Cinema begon dan wel met het beeld van een fabriek, maar is daar steeds verder vanaf gedreven.