Messages to a Post Human Earth

In 1981 schreef de Poolse sciencefictionschrijver Stanisław Lem een essay voor de Human Interference Task Force. Dit orgaan boog zich over een ontzagwekkend probleem: hoe kunnen waarschuwingen voor het gevaar van opgeslagen radioactief afval over tienduizend jaar nog steeds begrepen worden? Talen sterven uit en worden vergeten; wie weet bestaan er tegen die tijd überhaupt geen mensen meer.

Lem stelde voor om de boodschap te coderen in het DNA van planten, in de vorm van zichtbare genetische mutaties. Dit idee wordt, in combinatie met het onderzoekswerk van evolutionair ecoloog Monica Gagliano over gedrag en cognitie bij planten, verkend in een interactieve, multisensorische reis voor twee mensen tegelijk.

In een echte tuin ontdekken jij en je reisgenoot dat de natuurlijke wereld een horend, levend iets is, net zo zintuiglijk alert als jij. Jullie maken twee verschillende wandelingen die synchroon lopen – als in een symbolische choreografie worden jullie beider acties een voorstelling voor de ander. Audiovertelling en AR nodigen samen uit tot nadenken over onze levende omgeving en een toekomstige wereld zonder menselijke aanwezigheid.