Kabul, City in the Wind

Het suizen van de wind is haast continu hoorbaar op de soundtrack van Aboozar Amini’s portret van Kabul. Een permanente stofnevel kleurt het beeld. Inwoners van de Afghaanse hoofdstad leven ermee, zoals ze leven met het geweld dat al decennialang de achtergrond van hun dagelijks leven vormt.

Ondanks de voortdurende dreiging van aanslagen door de taliban, IS en kleinere terreurgroepen, maakt buschauffeur Abas zijn ritjes door de drukke straten. De schamele verdiensten zijn nooit genoeg om zijn gammele bus af te betalen. Verderop, op een heuvel aan de buitenrand van de stad, krijgt Afshin – een kind nog – de rol van gezinshoofd toegewezen als zijn vader het land moet ontvluchten. Een grote verantwoordelijkheid, die hij even kan vergeten als hij met zijn vriendjes in een oude Sovjet-tank speelt. Abas heeft zijn eigen remedies tegen de druk van een moeizaam bestaan: zingen en hasj roken.

Amini vermengt deze impressies met hypnotiserende beelden waarin de hoofdpersonen hun zorgen en dromen rechtstreeks met de camera delen, en creëert daarmee een onderdompeling in het leven in Kabul, enkele jaren voor de machtsovername door de taliban.