Abel

Op bergachtig Sardinië en in het onherbergzame woestijnlandschap van Palestina hoeden herders al eeuwenlang vee op dezelfde traditionele wijze. Mekkerend en blatend worden schapen en geiten door ervaren mannen over voedzame delen gedreven. Witte, als in een dans bewegende stipjes tegen indrukwekkende bergkammen vormen van veraf een visueel aantrekkelijk, meditatief beeld.

Maar het landschap is niet verlaten: de herders voelen allemaal de nabijheid van een gewapend conflict. In dit gelaagde en subtiele tweeluik vol prachtige opnamen vertellen vier herders in de voice-over over het bestaan van hun voorouders en dat van henzelf, dat inmiddels wordt beïnvloed door de dreigende aanwezigheid van oorlog.

De Italiaanse herders drijven hun vee naast en op een militair schietterrein van de NAVO, de Palestijnse bedoeïenen werken op door Israël bezet land, en dreigen grond, water en rechten te verliezen aan oprukkende Israëlische kolonisten. Hoe ervaren zij die slagschaduw van geweld? De weidse filmopnamen worden afgewisseld met archiefbeelden van voorgangers en gedetailleerde sfeerimpressies van het dagelijks bestaan van de herders.