De vader van de rechercheur

“Ik kan me niet hechten aan iets dat ik niet heb,” zo vat de twaalfjarige Duuk de niet-bestaande relatie met zijn donorvader puntig samen. Ook voor de elfjarige Maarten is zijn donorvader iemand die zijn nieuwsgierigheid prikkelt, maar voor wie hij ook een beetje huiverig is.

Officieel zijn Duuk en Maarten niet de hoofdpersonen van deze inventieve jeugddocumentaire, door Maarten de Schutter gemaakt in zijn derde jaar als Filmacademie-student. Hun verhalen worden ingebed in een film noir-achtige opzet, met een mysterieuze rechercheur als verteller. Vanuit een schaduwrijk kantoortje, inclusief wand vol bewijsstukken die met touwtjes aan elkaar verbonden zijn, zoekt de rechercheur naar zijn eigen donorvader. Een van de schaarse stukjes informatie die hij van een inschrijfformulier heeft kunnen achterhalen is dat die een olijfkleurige huid heeft – alleen: “er stond niet bij of dat groene of zwarte olijven zijn”.

Toch vormen de reflecties van Duuk en Maarten op hun ervaringen als donorkinderen het emotionele hart van de film. Ze praten er lief en nuchter over, al blijkt het niet makkelijk om iemand te missen die je niet kent.