usama ghanoum over Black Stones: 'Homs was ook de hoofdstad van de humor'

    • Festival
    • 18 november 2017
    • Door Sasja Koetsier

    Twee jaar lang filmden medewerkers van een geïmproviseerde ziekenboeg het leven in het belegerde Homs. Uit dit materiaal stelde usama ghanoum een film samen die naast de oorlogsverschrikkingen ook de overleversmentaliteit van zijn stadgenoten laat zien.

    Het is een droevige verjaardag voor de Syrische filmmaker usama ghanoum: precies zes jaar geleden verliet hij zijn geboortestad Homs. Pas jaren later raakte hij via Facebook bevriend met twee stadgenoten die het daaropvolgende beleg meemaakten en overleefden – en bovendien een grote hoeveelheid zelfgeschoten videomateriaal de stad uit wisten te krijgen.

    De twee mannen, van wie ghanoum de namen niet kan noemen, werkten in het belegerde deel van de stad in een geïmproviseerd ziekenhuis en besloten een videocamera paraat te houden. Wat ze filmden: gewonden die worden binnengedragen; een ziekenhuismedewerker die op een braakliggend terrein sla kweekt om het patiëntendieet aan te vullen; het aanbreken van de winter. Ghanoum: “Ze wilden alles vastleggen, als document voor de toekomst. Ze dachten helemaal niet in termen van film of videoverslag. Pas nadat ze het land waren ontvlucht, kregen ze het idee er iets mee te doen.”

    Beleg

    Toen ghanoum hen leerde kennen, had hij net zijn eerste documentaire gemaakt. “Ik voelde me nauwelijks capabel, maar ik heb het toch op me genomen. Ze zochten iemand die ze konden vertrouwen. Tijdens het beleg waren er momenten waarop zij niet eens durfden hopen dat het materiaal ooit naar buiten zou komen, of dat zij het zelf zouden overleven. Ik heb ook soms gedacht dat de mensen daar levend begraven zouden worden. Daarom betekent dit project ook voor mijzelf heel veel: het is mijn stad, het zijn mijn mensen.”

    Het lukte ghanoum een beurs te krijgen voor de montage en hij ging samen met een professionele editor aan de slag. “Eerst probeerde ik verhaallijnen te creëren rond bepaalde personen, maar het materiaal was daarvoor helemaal niet geschikt. Je ziet ook dat de jongens zich in het begin nog niet goed raad weten met de camera, er wordt in het wilde weg in- en uitgezoomd, de camera schiet alle kanten op. Het was eigenlijk een zootje. Dus ik concludeerde al snel dat het er vooral om ging het dagelijks leven in een belegerde stad te laten zien, en natuurlijk wat er in dat ziekenhuis gebeurt.”

    Voetbalwedstrijd

    Juist de kalmere momenten in de film brengen de ellende dichterbij. “Ik wilde twee kanten laten zien. Het bloed, de beschietingen, zaken die je dagelijks op het nieuws kunt zien; maar ook de andere kant, hoe mensen hun leven proberen voort te zetten, ergens een flauwe grap of een gevatte opmerking over maken en samen een voetbalwedstrijd kijken in de ziekenzaal. Die fragmenten laten de ziel van de stad zien. Homs was niet alleen de hoofdstad van de revolutie, maar ook de hoofdstad van de humor. Als ik de film aan mijn vrienden laat zien, dan herkennen zij dat typisch Homse gevoel voor humor.”

    Black Stones

    • usama ghanoum
    • 2017
    • 48 min

      Tijdens de belegering van Homs proberen de inwoners die gevangen zitten tussen de strijdende partijen hun leven voort te zetten.

      Meer info

      Gerelateerd

      IDFA 2017 in woord

      • Overig
      • 30 november 2017
      • De redactie

      Deze website maakt gebruik van cookies.

      Door het gebruik van cookies kunnen wij meten hoe onze site wordt gebruikt, hoe deze nog verder kan worden verbeterd en om de inhoud van online advertentie uitingen te personaliseren.

      Lees
       hier alles over ons cookiebeleid. Indien je kiest voor weigeren, plaatsen we alleen functionele en analytische cookies