'Je kunt niet doen of je Leonard bent'

    • Festival
    • 24 november 2017
    • Door Olga van Ditzhuijzen

    Winnaar Beeld en Geluid IDFA Award Dutch Documentary | In The Long Season filmden regisseur Leonard Retel Helmrich en cameravrouw Ramia Suleiman het dagelijks leven in een Syrisch kamp in Libanon. Als Retel Helmrich wordt getroffen door een hartstilstand, maakt producent Pieter Huystee de film verder af.

    De winnaar in de competitie voor beste Nederlands documentaire heeft een bijzondere ontstaansgeschiedenis: als regisseur Leonard Retel Helmrich in Libanon wordt getroffen door een hartstilstand, komt de hele productie stil te liggen. Na een periode in coma verblijft de filmmaker nu in een Nederlands revalidatiecentrum.

    Retel Helmrich en zijn Syrische cameravrouw Ramia Suleiman verzamelden gedurende een jaar honderden uren beeldmateriaal over de inwoners van de Bekavallei: seizoenswerkers die jaarlijks vanuit Raqqa kwamen werken in de landbouw, maar vanwege de oorlog daar nu blijven. Retel Helmrich filmde hun gekibbel, verliefdheden en gezinsleven in zijn bijzondere single shot camera-stijl: het vastleggen van een scène in één soepel bewegende, ononderbroken take, die hij eerder toepaste in zijn eveneens op IDFA gelauwerde documentairetrilogie De stand van de zon (2001), Stand van de maan (2004) en Stand van de sterren (2010).

    Toen het noodlot toesloeg, waren de opnames al afgerond en had driekwart van het materiaal een ruwe selectie doorstaan. De eerste weken ging alle aandacht uiteraard uit naar de gezondheid van de regisseur en de logistieke rompslomp rond zijn repatriëring. Na anderhalve maand kwam de vraag: wat gebeurt er met de film? “We wilden actie ondernemen, positief handelen”, zegt Huystee. “We hebben een klein groepje om ons heen verzameld, met onder meer Adriek (van Nieuwenhuizen, red.) en Martijn (te Pas, red.) van IDFA die hielpen om kritisch mee te kijken naar het materiaal. Zij kennen Leonard heel goed.”

    Hoe zenuwslopend is het om de film van een ander af te maken? “In het begin waren we heel voorzichtig, maar in de loop van het proces laat je dat steeds meer los. Dat moet ook. Je kunt niet doen of je Leonard bent, dan wordt het verkrampt.” 

     Het maakproces ging in nauwe samenwerking met cameravrouw Suleiman, die zelfs een periode bij Huystee inwoonde: “Zij verzorgde duiding bij de beelden, de onderlinge verschillen en nuances tussen de vrouwen in het kamp.” Vorige week nog heeft Suleiman opnieuw gefilmd in Libanon. Huystee denkt dat er een mogelijk vervolg in zit: nu Raqqa weer veilig is verklaard hoopt hij de kampbewoners te kunnen volgen bij hun terugkeer.

    Gerelateerd

    ‘Ik dacht: wacht even, dat kán gewoon niet’

    • Festival
    • 27 november 2015
    • De redactie

    En de winnaars zijn...

    • Festival
    • 22 november 2017
    • De redactie

    IDFA 2017 in woord

    • Overig
    • 30 november 2017
    • De redactie

    Filmmaker Leonard Retel Helmrich

    • 30 mei 2018

    Deze website maakt gebruik van cookies.

    Door het gebruik van cookies kunnen wij meten hoe onze site wordt gebruikt, hoe deze nog verder kan worden verbeterd en om de inhoud van online advertentie uitingen te personaliseren.

    Lees
     hier alles over ons cookiebeleid. Indien je kiest voor weigeren, plaatsen we alleen functionele en analytische cookies