Filmmaker Eduardo Coutinho

    • set 8 items

    De Braziliaanse regisseur Eduardo Coutinho (1933-2014), aan wie IDFA in 2011 een retrospectief wijdde, omschreef zijn unieke, persoonlijke stijl zelf als 'conversational cinema'.

    Veel van zijn films zijn gebaseerd op interviews, die hij inging zonder script, waardoor ze meer op gewone gesprekken leken. Hij liet verschillende mensen aan het woord over hetzelfde thema. Zoals metaalarbeiders die vertellen over de strijd die ze voerden in de jaren zeventig en tachtig in Metal Workers (2004), de bewoners van een flatgebouw in Rio de Janeiro over hun leven in Master, a Copacabana Building (2002) en diverse Brazilianen over liederen die hun leven hebben veranderd in Songs (2011). Coutinho studeerde eind jaren vijftig filmregie in Frankrijk, waarna hij in Brazilië als filmproducent en regisseur ging werken. Hij maakte diverse speelfilms, waaronder ABC do amor (1967). Later legde hij zich toe op het schrijven van scenario's, zoals voor Dona Flor and Her Two Husbands (1976). Hij werkte enige tijd bij het tv-programma Globo Repórter voor hij zich ging specialiseren in het maken van documentaires. Begin 2014 werd Coutinho in zijn woning doodgestoken door zijn zoon, die naar verluidt aan schizofrenie leed. Zijn laatste film Last Conversations (2015) werd na Coutinho’s overlijden voltooid door João Moreira Salles.

    Trailer van Last Conversations

    Items in deze selectie

    Cabra marcado para morrer: Vinte anos depois

    • Eduardo Coutinho
    • 1984

    Twintig jaar na de opnames van een speelfilm over de moord op een boerenleider in Brazilie keert regisseur Coutinho terug naar de streek op zoek naar de toenmalige acteurs.

    Metal Workers

    • Eduardo Coutinho
    • 2004

    In het verkiezingsjaar 2002 vertellen Braziliaanse metaalarbeiders over de hevige strijd die ze voerden in de jaren zeventig en tachtig.

    Songs

    • Eduardo Coutinho
    • 2011

    Gevraagd naar hun favoriete nummer zingen en vertellen Brazilianen voor de camera van grootmeester Eduardo Coutinho over liefde, lust en verlangen in hun leven.

    The Mighty Spirit

    • Eduardo Coutinho
    • 1999

    Geesten, reïncarnaties, visioenen: in Brazilië hoort het er allemaal bij. 'Spiritisme' speelt er een grote rol - náást het katholieke geloof.

    Babilônia 2000

    • Eduardo Coutinho
    • 2000

    Op de dag van de millenniumwisseling vragen vijf filmcrews de bewoners van Chapéu Mangueira en Babilônia, twee favela's tegenover het Copacabana-strand in Rio de Janeiro, wat ze die dag gedaan hebben, en wat hun toekomstplannen zijn. Met hun digitale camera's filmen ze ook de momenten vlak voor het interview, als de mensen bezig zijn met hun dagelijkse dingen. Fátima heeft net haar haar geverfd ('ik ben dan wel arm, maar ik moet er toch goed uit blijven zienZe voorspelt dat de 21e eeuw begint met zeven donkere jaren. De kleine Jessica heeft één wens: ze wil graag naar 'The beauty and the beast' kijken. Een jonge vrouw verwacht dat liefde en harmonie zullen gaan heersen over de wereld, terwijl een oudere vrouw sombert dat er niets zal veranderen. Het geweld en de werkloosheid zullen gewoon blijven bestaan.

    Last Conversations

    • Eduardo Coutinho
    • 2015

    In ongedwongen gesprekken die Eduardo Coutinho tot vlak voor zijn dood voerde met tieners weet hij hen met eenvoudige vragen uiterst openhartige verhalen te ontlokken.

    Master, a Copacabana Building

    • Eduardo Coutinho
    • 2002

    Hoop, angst, dromen, herinneringen, liefde en eenzaamheid komen tevoorschijn vanachter de deuren van een doorsnee flatgebouw in Copacabana.

    Playing

    • Eduardo Coutinho
    • 2007

    Playing onderzoekt de relatie tussen ‘echte’ en geacteerde emotie door vrouwen in een auditie naar hun levensverhalen te vragen, en die door professionele actrices te laten naspelen.