Blight

John Smith maakte tussen 1994 en 1996 samen met componist Jocelyn Pook een ritmische, muzikale beeldcompositie over hun buurt in Oost-Londen, die werd gesloopt om plaats te maken voor de aanleg van de snelweg M11. Voordat de sloophamer zijn eigen huis bereikte filmde Smith, soms vanuit zijn raam, met zijn 16mm-camera de verlaten huizen en stukken verweesde inboedel om hem heen. De muziek van Pook, bekend van haar werk voor Eyes Wide Shut, stuwt de beelden voort. In haar score gebruikt zij flarden van interviews met voormalige bewoners, aangevuld met ritmische geluiden van de sloop: gruizige stofwolken, krakend hout, vallende bakstenen. Stemmen, muziek, geluiden en beelden zijn gelijkwaardig met elkaar verweven.

Blight is tegelijkertijd feit en fictie: de emotionele kracht van Pooks muziek geeft dramatische betekenis aan de alledaagse beelden en herinneringen van de bewoners. Veelzeggend is dat de sprekers zelf nooit in beeld komen – zij zijn immers verdwenen. Zo maakte Smith, lid van de London Film Maker’s Co-Op, een montagekunstwerk over verlies en vergeten; een elegie voor een gemeenschap die plaats moest maken voor snelheid en groei.