House in the Fields

Jarenlang bezocht filmmaker Tala Hadid een Amazigh gemeenschap in de Hoge Atlas (Marokko) waar zij uiteindelijk deze film, haar eerste documentaire, maakte. Met House in the Fields creëerde zij een audiovisuele tegenhanger van de geïmproviseerde liederen waarin oud en jong binnen deze gemeenschap hun levens bezingen. Levens die al generaties lang grotendeels dezelfde patronen volgen – maar uiteraard met variaties, zoals te horen in een liefdesliedje waarin de mobiele telefoon een belangrijke plek inneemt.

Hadid, die het materiaal voor de film zelf schoot en monteerde, presenteert dat bestaan in losse uitsneden: beelden van het haast paradijselijke landschap, van de agrarische en huishoudelijke werkzaamheden die de dagen vullen, van handen en gezichten. Ook op het audiospoor is de omgeving prominent aanwezig.

Centraal in de film staat de familie Elgounad, en specifiek de tienerzussen Fatima en Khadija. Fatima’s aanstaande huwelijk, dat haar met angst en verwachting vervult, kondigt het einde van hun gedeelde jeugd aan. Terwijl de film het ritme van de seizoenen volgt – de laatste waarin ze samen zijn – mijmeren zij over hun toekomst.